ชวนแขกขี้อายมาถ่ายรูปที่โฟโต้บูธ: ให้มีอะไรทำ ดีกว่าสั่งให้โพสท่า

ทุกงานแต่งมีแขกที่ยืนดูเพื่อนถ่ายรูปอยู่ข้าง ๆ บูธทั้งคืน เขาไม่ได้เกลียดรูปถ่าย และหลายคนอยากได้รูปกลับบ้านด้วยซ้ำ สิ่งที่เขาไม่ชอบคือความรู้สึกว่ามีคนจ้องอยู่ และไม่รู้ว่าจะต้องทำท่าอะไร

ข่าวดีคือเรื่องนี้แก้ได้ด้วยการวางแผนเล็ก ๆ ไม่ต้องบังคับใคร บทความนี้รวบรวมวิธีที่ช่างภาพงานแต่งใช้กับคนขี้อาย แล้วปรับให้ใช้กับมุมโฟโต้บูธ ทั้งคำชวน ตำแหน่ง และวิธีให้แขกปฏิเสธได้โดยไม่เสียหน้า

ทำไมบางคนถึงเกร็งหน้ากล้อง

เหตุผลแรกคือเรารู้สึกว่าคนอื่นมองเรามากกว่าที่เป็นจริง นักจิตวิทยาเรียกสิ่งนี้ว่า spotlight effect ในงานวิจัยของ Gilovich และคณะ ปี 2000 ผู้เข้าร่วมที่ใส่เสื้อลายสะดุดตาเดินเข้าห้อง คาดว่าจะมีคนจำลายเสื้อได้มากกว่าจำนวนที่จำได้จริง นักวิจัยอธิบายว่าเรายึดความรู้สึกของตัวเองเป็นหลัก แล้วปรับมองจากมุมคนอื่นได้ไม่พอ หน้ากล้องในงานแต่งก็คล้ายกัน แขกคิดว่าทั้งงานกำลังดูอยู่ ทั้งที่คนส่วนใหญ่สนใจเรื่องของตัวเอง

เหตุผลที่สองคือหลายคนไม่ชอบหน้าตัวเองในรูป งานวิจัยคลาสสิกของ Mita และคณะในปี 1977 พบว่าคนชอบภาพกลับด้านของหน้าตัวเองมากกว่า เพราะคุ้นกับหน้าในกระจก ขณะที่เพื่อนกลับชอบภาพปกติ งานวิจัยใน Frontiers in Psychology ปี 2010 ทดลองซ้ำกับผู้ใหญ่ 38 คน และพบว่า 71% เลือกภาพกลับด้านของตัวเอง แต่ 76% เลือกภาพปกติของเพื่อน กลุ่มตัวอย่างเล็ก แต่ช่วยอธิบายได้ว่าทำไมคนที่บอกว่า “ฉันถ่ายรูปไม่ขึ้น” มักมองรูปตัวเองแรงกว่าที่คนอื่นมอง

คำชวนที่ใช้แทน “ทำท่าสนุก ๆ หน่อย”

สถานการณ์	แทนที่จะพูดว่า	ลองพูดว่า
แขกยืนดูอยู่ข้างบูธ	“มาถ่ายรูปกันเถอะ”	“ถ่ายกับคนที่มาด้วยกันสักรูปไหม”
คู่ที่เกร็งหน้ากล้อง	“ยิ้มหน่อย”	“มองหน้ากันแล้วนับหนึ่งถึงสามพร้อมกัน”
กลุ่มเพื่อนที่ไม่รู้จะทำอะไร	“ทำท่าบ้า ๆ หน่อย”	“ทุกคนชี้ไปที่คนที่มาสายที่สุด”
แขกที่มาคนเดียว	“ถ่ายคนเดียวก็ได้นะ”	“ช่วยถือป้ายนี้ให้หน่อย” หรือชวนเข้าเฟรมกับกลุ่มที่รู้จัก
คนที่ไม่อยากถ่ายจริง ๆ	“ไม่เป็นไร ถ่ายแค่รูปเดียว”	“งั้นช่วยกดปุ่มให้เพื่อนหน่อยได้ไหม”

ให้มีอะไรทำ ไม่ใช่ท่าที่ต้องค้างไว้

ช่างภาพที่ถ่ายคนขี้อายเก่ง ๆ ไม่ได้บอกให้ “ทำตัวธรรมชาติ” ทีมช่างภาพ Impresio Studio แยกการกำกับเป็นสองแบบ แบบแรกคือสั่งท่า เช่น ยืนตรงนี้ เอียงหัว วางมือตรงนั้น ซึ่งทำให้คนหน้ากล้องคิดแต่ว่าทำถูกหรือเปล่า แบบที่สองคือให้มีอะไรทำด้วยกัน เช่น กระซิบอะไรกัน หัวเราะเรื่องที่เคยเกิดขึ้น หรือเต้นสั้น ๆ โดยไม่มีเพลง ภาพที่ได้ดูเป็นธรรมชาติเพราะคนในภาพกำลังทำอะไรจริง ๆ

ที่โฟโต้บูธ หลักเดียวกันใช้ได้ดีมาก คำชวนที่ดีจะสั้น ทำตามได้ภายในสามวินาทีของการนับถอยหลัง และไม่ต้องแสดงอะไร เช่น “ชนแก้วกัน” “มองคนที่รู้จักบ่าวสาวนานที่สุด” หรือ “กระซิบชื่อเพลงที่จะเต้นคืนนี้” ถ้าบูธถ่ายหลายเฟรมต่อรอบ ให้เฟรมแรกเป็นภาพธรรมดา แล้วค่อยใส่คำชวนในเฟรมถัดไป

มองคนข้าง ๆ แทนการมองเลนส์

The Knot รวบรวมคำแนะนำจากช่างภาพงานแต่งสำหรับคนขี้อายไว้หลายข้อ ข้อที่ใช้กับบูธได้ทันทีคือ ให้หันไปสนใจคนที่ยืนข้าง ๆ แทนกล้อง คุยกันเรื่องอะไรก็ได้ที่ทำให้ยิ้ม และหัวเราะออกมาเลยแม้จะรู้สึกแปลก ๆ เพราะในภาพนิ่ง ไม่มีใครรู้ว่าตอนนั้นหัวเราะเรื่องอะไร

เทคนิคเดียวกันช่วยแขกได้มาก คนที่เกร็งเมื่อต้องจ้องเลนส์มักผ่อนคลายขึ้นเมื่อมีเพื่อนให้มอง จึงควรชวนแขกขี้อายเข้าบูธพร้อมคนที่เขาสนิท ไม่ใช่ให้เข้าไปคนเดียว และอย่ารีบเร่งให้ “มองกล้อง” ในทุกเฟรม

ทำให้บูธไม่เหมือนเวที

The Knot แนะนำคู่บ่าวสาวที่เกร็งเมื่อมีคนดู ให้ถ่ายรูปในมุมที่ห่างจากแขก หลักนี้ใช้กับแขกได้เหมือนกัน ถ้าบูธหันหน้าเข้าหาโต๊ะทั้งห้อง คนที่ยืนหน้ากล้องจะรู้สึกเหมือนขึ้นเวที

• หันฉากหลังของบูธให้ขนานกับทางเดิน ไม่ใช่หันหน้าเข้าห้องจัดเลี้ยง
• ให้คิวรอยืนด้านข้าง ไม่ใช่ยืนดูตรงหลังกล้อง
• แยกจุดรับรูปออกมาให้ห่างจากกล้องเล็กน้อย กลุ่มที่ถ่ายเสร็จจะได้ไปดูรูปกันเองโดยไม่มีคนรอยืนจ้อง
• ถ้ามีพิธีกร ให้ชวนทั้งโต๊ะหรือทั้งกลุ่ม ไม่ใช่เรียกชื่อคนใดคนหนึ่งผ่านไมโครโฟน

เปิดทางให้ปฏิเสธได้

ช่างภาพสายสารคดีบางคนเลือกไม่กำกับแขกเลย และไม่เคยขอให้ใคร “ทำตัวตามธรรมชาติ” เพราะประโยคนี้ทำลายบรรยากาศเร็วที่สุด เขาเลือกเก็บภาพแขกจากสิ่งที่เกิดขึ้นจริงแทน สำหรับโฟโต้บูธ หลักคิดเดียวกันคือ อย่าทำให้การไม่ถ่ายรูปกลายเป็นเรื่องใหญ่

แขกบางคนสนุกกับบทบาทอื่นมากกว่า เช่น เลือกพร็อพให้เพื่อน กดปุ่มนับถอยหลัง หรือถือรูปที่พิมพ์ออกมาแล้ว บางคนจะเข้ามาเองในรอบที่สามหรือสี่ เมื่อเห็นว่าไม่มีใครบังคับ ส่วนคนที่ไม่เข้ามาเลยก็ยังได้อยู่ในภาพรวมของงาน และนั่นก็ไม่เป็นไร

ข้อผิดพลาดที่เจอบ่อย

• เรียกชื่อแขกผ่านไมโครโฟน ให้ออกมาถ่ายรูปต่อหน้าทั้งงาน
• สั่งให้ทำท่าตลก ก่อนแขกจะได้ถ่ายรูปธรรมดาสักใบ
• ให้คิวยืนดูอยู่หลังกล้อง จนคนที่ถ่ายรู้สึกเหมือนแสดงต่อหน้าผู้ชม
• ชวนคนขี้อายเข้าบูธคนเดียว แทนที่จะชวนพร้อมคนที่เขาสนิท
• พูดว่า “ทำตัวธรรมชาติ” ซึ่งได้ผลตรงกันข้ามเกือบทุกครั้ง

คำถามที่พบบ่อย

ควรมีคนประจำบูธคอยชวนแขกไหม

มีได้ ถ้าคนนั้นชวนเบา ๆ และรู้จักถอย หน้าที่ของเขาคือช่วยให้เริ่มง่าย เช่น อธิบายว่ากดตรงไหน หรือเสนอคำชวนสั้น ๆ ไม่ใช่ดึงคนเข้ามาถ่าย

พร็อพช่วยคนขี้อายได้ไหม

ช่วยได้ ถ้าเป็นของที่ถือง่ายและไม่ต้องแสดง เช่น ป้ายข้อความหรือแก้ว เพราะทำให้มือมีอะไรทำ แต่พร็อพที่ต้องใส่หรือทำท่าใหญ่ ๆ อาจทำให้คนขี้อายยิ่งไม่อยากเข้ามา

ช่วงไหนที่แขกขี้อายมักยอมถ่ายรูป

มักเป็นช่วงที่บรรยากาศผ่อนคลายแล้ว เช่น หลังอาหารหรือหลังเปิดฟลอร์ เมื่อเห็นเพื่อนหลายกลุ่มถ่ายไปแล้ว แพ็กเกจ LuLuBooth พิมพ์ภาพได้ 4 ชั่วโมง จึงมีเวลาพอให้แขกค่อย ๆ เข้ามาเองโดยไม่ต้องเร่ง

ถ้าแขกไม่ชอบรูปที่ได้ล่ะ

เป็นเรื่องปกติ เพราะคนมักมองรูปตัวเองแรงกว่าที่คนอื่นมอง ให้แขกถ่ายอีกรอบได้ถ้ามีเวลา และให้เพื่อนช่วยเลือกรูปที่ชอบ ซึ่งมักเป็นรูปที่ดีกว่าที่เจ้าตัวคิด

แหล่งอ้างอิง

1. Gilovich, Medvec & Savitsky (2000), The spotlight effect in social judgment, Journal of Personality and Social Psychology (PubMed abstract)
2. Amestoy, Bouvard & Cazalets (2010), Left-right facial orientation of familiar faces, Frontiers in Psychology
3. Impresio Studio: natural wedding portraits without forced posing
4. The Knot: how to take wedding pictures when you’re camera shy
5. Natural wedding guest photos: why I don’t direct the crowd (documentary wedding photographer, UK)